ANNE; BENİ BAĞIŞLA....

BiLLKauLiTz · Konu: ANNE; BENİ BAĞIŞLA.... Paz Ocak 25, 2009 3:53 pm

Anne üşüyorum.
Şimdi senden çok uzakta,
Beyoğlu’nun arka sokaklarında.
Barların müzik sesleri,
karanlık çıkmazlara uğultularını bırakmakta.
Üç beş hayat kadını
köşe başında pazarlık yapmakta,
İstanbul arsızca günaha bulanmakta.
Derdin ya küçükken anlattığın masallarda
Günaha sakın bulaşma!
Adım günah oldu artık anne.
Ne olur,ne olur
Beni bağışla.

Anne üşüyorum.
Üstümdeki karton fayda etmiyor.
Gece,sarhoşların kahkahalarına meze oluyor,
elimde nefeslediğim tiner bana güç veriyor.
Anne üşüyorum bu ıssız sokaklarda.
Gazeteciler geçen gün beni çekti anne.
Elimde jilet,kollarım doğranmakta,
Beni gören herkes bir bir kaçışmakta,
Sadece gözlerin bana yaklaşmakta
ve bir polis beni kovalamakta…
Anne yoksa ben ölüyor muyum?
Ne olur anne,ne olur
Beni bağışla.

Oysa sen ne güzel hikayelerle bezemiştin çocukluğumu.
Büyülü sözlerin hala kulaklarımda…
Benim oğlum okuyup büyük adam olacak deyişin,
Bu İstanbul sokaklarında çınlamakta,
Büyüdüm ama adam olamadım anne!
Oğlun şimdi çıkmaz sokaklarda.
Ellerini uzat anne,üşüyorum buralarda
Ne olur anne,ne olur
Beni bağışla,

Çocukluğumda beraber süsleyip,
gökyüzüne saldığım uçurtmam,
Tellere takılı kalmıştı yaz boyu.
Hatırlar mısın anne?
Üzüntüden hastalanmıştım günlerce.
Sen yanı başımda sevginle.
Şimdi de hastayım,gel yanıma anne,
Sevecen güler yüzünle.
Ölmeden ellerini bi öpeyim hasretle.
Yüreğim çürüyor anne,
Hissedebiliyormusun!
Ölüyorum İstanbul’un arka sokaklarında.
Ne olur anne,ne olur
Beni bağışla.

Güneyce Yakılanlar